- Tylko rzeczy oswojone nadaja się do poznania - rzekł Lis. - Ludzie nie dysponuja już wystarczającą ilością czasu, żeby coś poznać (...)
- A co należy zrobić ? - spytał Mały Książe.
- Należy zachować cierpliwość - odparł Lis - Najpierw usiądziesz w pewnym oddaleniu ode mnie, o tam, w trawie. Popatrze na ciebie kątem oka, a ty nic nie powiesz. Język to źródło nieporozumień. Lecz każdego dnia będziesz mógł się przysunać trochę bliżej. (...)

To czas, jaki poświęciłeś Róży, czyni ją ważną (...). Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł Lis. - (...) Już zawsze będziesz odpowiedzialny, za to co oswoiłeś.